Tranquillus
From TTT @ frath.net
Latin-English
tranquill|us, -a, -um. (tranˈkʷil.lus) adj.
- Tranquil, calm, peaceful, quiet.
| Cic. | 7% | Class. | 0% | Rom. | 0% | Med. | 0% | Neo. | 0% | ||||||||||
|
|
|
|
|
| |||||||||||||||
Constructions
none yet collected
Loci
- αʹ Cicero, Ad Atticum 14.3:
| Tranquillae tuae quidem litterae. Quod utinam diutius! Nam Matius posse negabat. | Your letter, at least, was peaceful. If only it could be that way longer—Matius says it cannot. |
- βʹ Cicero, Ad Atticum 2.17:
| Verum, ut scribis, haec in Arpinati a. d. VI. circiter Idus Maias non deflebimus [...] sed conferemus tranquillo animo. | True, as you say, we won't be crying about this at Arpinum around the tenth of May; we will discuss it calmly. |
- γʹ Cicero, Ad Atticum 7.7:
| cetera videntur esse tranquilla; tranquillissimus autem animus meus qui totum istuc aequi boni facit | Everything else seems to be going peaceably; my mind is quite peaceable itself, taking that whole matter with contentment. |