Peducaeus
From TTT
Latin-English
Pĕdūcae|us, -a, -um. (pe.duˈtʃe.us) adj.
- Of or pertaining to the gens Peducaea.
Loci
- αʹ Caelius, ap. Cicero, Ad Familiares 8.14:
| Quod iudicium nunc in exspectatione est, etiam in bona spe post Sex. Peducaei absolutionem. | He is now awaiting trial, and with good prospects, too, after the acquittal of Sextus Peducaeus. |
