Alvus
From TTT
Contents |
Latin-English
alv|us, -ī. (ˈal.vus) fem.
- The belly; the area of the body [βʹ], [γ³] where food is received for digestion [γ⁴], [γ⁵] and where the fetus is developed [αʹ], [στʹ].
- A beehive. Phaedr. [μεʹ]
| Cic. | 100% | Class. | 100% | Rom. | 4% | Med. | 0% | Neo. | 0% | ||||||||||
|
|
|
|
|
| |||||||||||||||
Constructions
Adjective constructions
- avida alvus — ‘greedy belly’, (poet.) Ov. [κα³], [κβ²]
- gravida alvus — ‘pregnant womb’, (poet.) Ov. [ιδʹ], [ιστʹ]
- longa alvus — ‘long belly’, of serpents, (poet.) Verg. [λβ²], Ov. [λγʹ⁻²],
- materna alvus — (poet.) Ov. [κεʹ], Manil. [μγʹ]
Noun constructions
Preposition constructions
- in alvo — Cic. [γ⁴], [στʹ]; Plin. [μη²]; (poet.) Hor. [ηʹ], Ov. [ιδʹ], [ιστʹ], [ιηʹ], [κα²], [κεʹ], Verg. [κηʹ], [λʹ], Plaut. [λθʹ⁻²], Manil. [μδʹ]
- in alvum — Plin. [μζ³], (poet.) Ov. [ιζ²], [κα³], [κβ²], [λγʹ⁻²], [λδʹ], [λεʹ], Verg. [κη²], Plaut. [λζʹ], Manil. [μβʹ]
- ex alvo — Cic. [εʹ], (poet.) Lucr. [ιβʹ]; (inter alia) Cic. [γ⁵]
- ab alvo — (poet.) Ov. [ιζʹ], [κγʹ]
Phrase constructions
- media tenus alvo — ‘as far as the middle of the belly’, i.e. about waist-deep, (poet.) Ov. [ιεʹ], [κʹ], [καʹ], Manil. [μγ²]
- avidam in alvum — (poet.) Ov. [κα³], [κβ²]
- gravida in alvo — (poet.) Ov. [ιδʹ], [ιστʹ]
Loci
Cicero
- αʹ def. Cicero, De Divinatione 1: Dionysi mater [...] cum praegnans hunc ipsum Dionysium alvo contineret
- βʹ def. Cicero, De Natura Deorum 1: Tuus autem deus non digito uno redundat, sed capite, collo, cervicibus, lateribus, alvo, tergo, poplitibus, manibus, pedibus, feminibus, cruribus.
- γʹ def. Aratus, tr. Cicero, ibid. 2 (alvo = γαστέρι νειαίρηι):
- γ² def. Cicero, ibid.: vomitione canes, purgatione autem alvos ibes Aegyptiae curant.
- γ³ def. ibid. Sed cum alvi natura, subiecta stomacho, cibi et potionis sit receptaculum, pulmones autem et cor extrinsecus spiritum ducant.
- γ⁴ def. prep. ibid.: in alvo multa sunt mirabiliter effecta, quae constat fere e nervis; est autem multiplex et tortuosa arcetque et continet, sive illud aridum est sive umidum, quod recepit, ut id mutari et concoqui possit, eaque tum astringitur, tum relaxatur, atque omne, quod accepit, cogit et confundit, ut facile et calore, quem multum habet, et terendo cibo et praeterea spiritu omnia cocta atque confecta in reliquum corpus dividantur.
- γ⁵ def. prep. ibid. Ex intestinis autem et alvo secretus a reliquo cibo sucus is, quo alimur permanat ad iecur.
- δʹ def. ibid. 3: tertius Arsippi et Arsinoae, qui primus purgationem alvi dentisque evulsionem, ut ferunt, invenit
- εʹ def. prep. Cicero, In Pisonem fragm.: Te tua illa nescio quibus a terris apportata mater pecudem ex alvo, non hominem effuderit.
- στʹ def. prep. Cicero, Pro Cluentio: quo illa pretio accepto multisque praeterea muneribus, quae tum ex tabulis Oppianici recitabantur, spem illam quam in alvo commendatam a viro continebat victa avaritia sceleri Oppianici vendidit.
Classical
- ζʹ Horace, Ars Poetica:
- ηʹ n. prep. Horace, Carmina 4:
- θʹ Horace, Epistulae 1:
- ιʹ Horace, Saturae 2:
- ιαʹ Lucretius, De Rerum Natura 3:
- ιβʹ n. prep. ibid. 5:
- ιγʹ ibid. 6:
- ιδʹ adj. prep. Ovid, Amores 2:
- ιεʹ adj. prep. Ovid, Fasti 2:
- ιστʹ adj. prep. Ovid, Heroides 6:
- ιζʹ n. prep. Ovid, Ibis:
- ιζ² def. prep. ibid.
- ιηʹ n. prep. Ovid, Metamorphoses 1:
- ιθʹ⁻² adj. ibid. 12:
- ————— ————— ————— ——— fīt | clāmŏr, ăt | īllūm
- hāerēn|tēm Pē|lēus ĕt ă|cērbō | vūlnĕrĕ | vīctūm
- (stābăt ĕ|nīm prŏpĭ|ōr) mĕdĭ|ām fĕrĭt | ēnsĕ sŭb | ālvūm.
- prōsĭlŭ|īt tēr|rāquĕ fĕ|rōx sŭă | vīscĕră | trāxīt
- trāctăquĕ | cālcā|vīt cāl|cātăquĕ | rūpĭt ĕt | īllīs
- crūră quŏ|qu(e) īmpĕdĭ|īt || ĕt ĭ|nānī | cōncĭdĭt | ālvō.
- κʹ adj. phr. ibid. 13:
- κ² ibid. 13:
- īllă fĕ|rīs ā|trām cănĭ|būs sūc|cīngĭtŭr | ālvūm
- καʹ adj. phr. ibid. 14:
- Scȳllă vĕ|nīt mĕdĭ|āquĕ tĕ|nūs dēs|cēndĕrăt | ālvō
- κα² def. prep. ibid.:
- κα³ def. adj. prep. ibid.:
- κβʹ n. ibid. 15:
- κβ² adj. prep. ibid.:
- κγʹ prep. ibid. 3:
- īmpēr|fēctŭs ăd|hūc īn|fāns gĕnĕ|trīcĭs ăb | ālvō
- ērĭpĭ|tūr ——— ————— ————— ————— —————
- κδʹ ibid. 5:
- κεʹ adj. prep. ibid. 7:
- κστʹ Vergil, Aeneis 10:
- κζʹ ibid., 12:
- κηʹ def. prep. ibid. 2:
- κη² prep. ibid.:
- κθʹ def. ibid. 6:
- λʹ prep. ibid. 9:
- λαʹ Vergil, Georgicon 2:
- λβʹ def. Vergil, Georgicon 3:
- λβ² adj. ibid.:
- λγʹ⁻² adj. prep. Ovid, Metamorphoses 4:
- λδʹ adj. prep. ibid. 6:
- λεʹ adj. prep. ibid. 8:
- λστʹ Vergil, Georgicon 4:
Roman
- λζʹ adj. prep. Plautus, Pseudolus: hoc hic quidem homines tam brevem vitam colunt, / quom hasce herbas huius modi in suom alvom congerunt, / formidulosas dictu, non essu modo.
- ληʹ Plautus, Rudens: quasi vinis Graecis Neptunus nobis suffudit mare, / itaque alvom prodi speravit nobis salsis poculis
- λθʹ⁻² prep. Plautus, Stichus: nam illa me in alvo menses gestavit decem, / at ego illam in alvo gesto plus annos decem.
- μʹ Lucanus, Pharsalia 9:
- μαʹ Manilius, Astronomicon 1:
- μβʹ prep. ibid. 2:
- ————— —— Cān|cēr pătŭ|lām dīs|tēntŭs ĭn | ālvūm
- μγʹ adj. ibid. 3:
- μγ² adj. phr. ibid.:
- ————— ————— —— nĕqu(e) | ĕ|nīm cīr|cūmvĕnĭt | īllūm
- rēct(a) ăcĭ|ēs, mĕdĭ|āquĕ tĕ|nūs dīs|tīnguĭtŭr ālvō.
- μδʹ prep. ibid. 4:
- μεʹ def. Phaedrus, Fabulae Aesopiae 3:
- ālvōs āccĭpĭ|t(e) ēt cērīs ŏpŭs | īnfūndĭtĕ
- μστʹ ibid. 4:
- μζʹ Pliny the Elder, Naturalis Historia 10: surculo super bina ova inposito ac feruminato alvi glutino, subdita cervice medio, aequa utrimque libra deportant alio.
- μζ² ibid. alvum exoneraturas subvolare semper et contrario flatu.
- μζ³ prep. ibid. mox perfecta rapina sensim inde in os reddita in veram alvum ruminantis modo refert.
- μζ⁴ adj. ibid. quadripedes gestantur extentis ad longitudinem cruribus et ad alvum suam adplicatis
- μηʹ⁻² prep. ibid. 11: et iure omnia insecta appellata ab incisuris, quae nunc cervicium loco, nunc pectorum atque alvi, praecincta separant membra, tenui modo fistula cohaerentia, aliquis vero non tota incisurae ambiente ruga, sed in alvo aut superne tantum imbricatis flexili vertebris
- μη³ ibid. disposuit ieiunam caveam uti alvum, avidam sanguinis et potissimum humani sitim accendit!
