Absolutio
From TTT
Latin-English
absŏlūtĭ|ō, -ōnis. (ab.soˈlu.tsi.o) fem.
- Acquittal, absolution.
- Completion, completeness.
[absolvo.]
| Cic. | 25% | Class. | 0% | Rom. | 0% | Med. | 0% | Neo. | 0% | ||||||||||
|
|
|
|
|
| |||||||||||||||
Constructions
none yet collected
Loci
- αʹ Cicero, Ad Familiares 3.11:
| Respondebo igitur superiori prius, in qua scribis ad me de absolutione maiestatis. | So I will respond to the former first, in which you write to me about being acquitted of treason. |
- βʹ Caelius, ap. Cicero, Ad Familiares 8.2:
| Accessit huc, quod postridie eius absolutionem in theatrum Curionis Hortensius introiit, puto, ut suum gaudium gauderemus. | On top of that, Hortensius went into Curio's theater the day after the man's acquittal—so that, I think, we might be happy for him. |
- γʹ Caelius, ap. Cicero, Ad Familiares 8.14:
| Quod iudicium nunc in exspectatione est, etiam in bona spe post Sex. Peducaei absolutionem. | He is now awaiting trial, and with good prospects, too, after the acquittal of Sextus Peducaeus. |
- δʹ Cicero, Ad Quintum Fratrem 3.9:
| Gabinii absolutio lex impunitatis putatur. | Gabinius' acquittal is considered to be a general bill of indemnity. |
- εʹ Cicero, Brutus 36.137:
| Quorum quidem quae fuerit ascensio et quam in omnibus rebus difficilis optimi perfectio atque absolutio ex eo quod dicam existimari potest. | What their ascent was like, and how difficult the absolute perfection of the good in all things is, may be considered from what I'm saying. |
