Absolutio

From TTT

Latin-English

absŏlūtĭ|ō, -ōnis. (ab.soˈlu.tsi.o) fem.

  1. Acquittal, absolution.
  2. Completion, completeness.

[absolvo.]

Cic. 25% Class. 0% Rom. 0% Med. 0% Neo. 0%

Constructions

none yet collected

Loci

  • αʹ Cicero, Ad Familiares 3.11:
Respondebo igitur superiori prius, in qua scribis ad me de absolutione maiestatis. So I will respond to the former first, in which you write to me about being acquitted of treason.
  • βʹ Caelius, ap. Cicero, Ad Familiares 8.2:
Accessit huc, quod postridie eius absolutionem in theatrum Curionis Hortensius introiit, puto, ut suum gaudium gauderemus. On top of that, Hortensius went into Curio's theater the day after the man's acquittalso that, I think, we might be happy for him.
  • γʹ Caelius, ap. Cicero, Ad Familiares 8.14:
Quod iudicium nunc in exspectatione est, etiam in bona spe post Sex. Peducaei absolutionem. He is now awaiting trial, and with good prospects, too, after the acquittal of Sextus Peducaeus.
  • δʹ Cicero, Ad Quintum Fratrem 3.9:
Gabinii absolutio lex impunitatis putatur. Gabinius' acquittal is considered to be a general bill of indemnity.
  • εʹ Cicero, Brutus 36.137:
Quorum quidem quae fuerit ascensio et quam in omnibus rebus difficilis optimi perfectio atque absolutio ex eo quod dicam existimari potest. What their ascent was like, and how difficult the absolute perfection of the good in all things is, may be considered from what I'm saying.
Personal tools
Attribution-NonCommercial-ShareAlike 2.5